حالات بالقوه ی خرابی و تجزیه و تحلیل آثار آن (Failure Mode And Effect Analysis)

برای ایجاد لیست حالات بالقوه ی خرابی برای محصولات ابتدا بایستی لیست حالات بالقوه ی خرابی را برای سیستم طراحی نمود. در واقع علل بالقوه ی خرابی سیستم همان حالات بالقوه ی خرابی در محصول به شمار میروند.

در زیر یک فرم استاندارد برای شناسایی حالات بالقوه ی خرابی ملاحظه میکنید:

بایستی توجه نمود که این فرم بایستی پویا و زنده باشد و پس از رتبه بندی حالات خرابی اقدامات پیشگیرانه تعریف گردد و نتایج را بررسی نمود.

در فرم فوق یک سری مفاهیم و عبارات وجود دارد که نیاز به توضیح بیشتری دارد که در زیر به آنها اشاره شده است:

• عملکرد: در واقع همان نیاز ها و خواسته های مشتری است که میتوان به کمک تکنیک QFD بدست آورد و جمع آوری نمود.
• حالات بالقوه ی خرابی: همان نقص ها و مشکلاتی است که میتواند رخ دهد.
• آثار بالقوه ی خرابی: اثری که به دلیل رخ دادن حالات بالقوه ی خرابی میتواند رخ دهد. این آثار را میتوان در قالب تاثیر در مشتری، محصول و یا مقررات قانونی مرتب نمود. به طور مثال اگر حالت بالقوه ی خرابی خرابی ترموستات باشد آثار این خرابی میتواند، نارضایتی مشتری و یا داغ شدن موتور خودرو باشد.
• شدت: رتبه ای است از عدد 1 تا 10 که به هر اثر بالقوه ی خرابی تخصیص داده میشود و در واقع همان شدت تاثیر هر اثر میباشد. هر چه عدد بیشتر باشد نشان دهنده ی تاثیر بیشتر نیز میباشد.
• علل بالقوه ی خرابی: هر خرابی میتواند ناشی از یک یا چند علت باشد که نیاز به شناسایی دارند. در این گام میتوان از ابزارهایی نظیر نمودار ایشی کوا و یا 5 Why برای کشف علل ریشه ای هر خرابی استفاده نمود.
• وقوع: در این مورد نیز بایستی از یک عدد برای رتبه بندی احتمال وقوع هر یک از علل مشخص شده استفاده نمود. این عدد نیز بین 1 تا 10 است و هرچه عدد بیشتر باشد نشان دهنده ی وقوع نزدیکتر علت میباشد.
• کنترل های جاری: در واقع بایستی برای هر خرابی روش ها و متد تشخیص خرابی را ذکر نمود. این کنترلها میتواند شامل مواردی همچون شبیه سازی، کنترل کیفیت آماری و ... باشد.
• تشخیص: این در واقع عددی مابین 1 تا 10 میباشد که نشان دهنده ی میزان این موضوع است که راه های تشخیصی در نظر گرفته شده برای خرابی مد نظر چه میزان احتمال عدم تشخیص وجود دارد.